Schoonheid zit in het oog van de kijker
Mijn trouwe huisgenote woont al bijna 20 jaar met me samen en ik merk dat ik haar nog even graag zie als toen op die regenachtige dag waarop ik haar uitnodigde in de Drugsopera in Brussel en wij daar in een gemakkelijke zetel, die wat uit het zicht stond, elkaar in de armen vielen en elkaar harstochtelijk kusten.
Hugh Laurie speelt het hoofdpersonage Gregory House in de tv-serie House M.D., een briljante maar norse en cynische arts die gespecialiseerd is in diagnostiek. Hij was haar idool van 2004 tot 2012. Ze heeft alle 177 afleveringen tweemaal bekeken en zou dat liefst nog een derde keer hebben gedaan als ik niet zijn rol als idool had overgenomen. Ik ben misschien niet zo sociaal als zij zou wensen maar ik beledig niemand zoals House dat doet. Sarcasme is mij vreemd.
Mijn tv krijgt na 16 jaar kuren: hij kan het zwart niet meer aan en maakt van donkere scènes een saaie bedoening. Hoewel, ik zie eindelijk wat er gebeurt terwijl dat eerder gokken geblazen was.
In plaats van 2x ZWART laat ik 5 5-letterige woorden een eigen leven leiden: BLACK, WHITE, COLOR, MAGIC en WORLD. Ik kies voor pastelkleuren, want die maken de harde wereld zachter, ik bedoel dan lichtvoetiger. De bewegingen van mijn woorden ondersteun ik met heviger kleuren, om duidelijk te maken dat (zon)licht alle kleuren verlevendigt, en dus om de fotograaf in mij te bevredigen.
Toen ik in Gelinden een avondlijke wandeling tijdens de kerstdagen maakte, kreeg ik inspiratie door de kerstbomen die langs de weg naar hartelust flikkerden. Ik nam wat foto's en paste thuis het tekenfilmprocédé erop toe dat ik hierna zal uitleggen. Het resultaat was een linksdraaiende zeshoekige ster. Niks speciaals vond ik, dus ik heb een rechtsdraaiende lichtbol in de vorm van een druppel bijgevoegd, zelfs een die de kleuren van de regenboog doorloopt.
De computer waarop ik dat uitprobeerde was een TRS-80 van Tandy die ik in een van hun Radio Shack winkels had gekocht voor 30.000 Belgische frank. Het computertje beschikte over een geheugen van slechts 16.384 bytes. Ik noemde dat toen 16 kilobytes. Ondertussen hebben ze de echte kilobyte (1024 bits) hernoemd naar kibibyte (KiB=1000 bytes).
Spiegelspel
Bladervenster↑
We zijn nadien heel vaak op citytrip gegaan, of we gingen met de motorhome onze neus achterna in de buurlanden van België. Tijdens die vakantiedagen nam ik veel foto's van haar. Thuisgekomen genoot ik na van de reisjes door haar leuke snoetje op de foto's te bekijken. Ik kan mezelf waarlijk een schoonheidskijker noemen.
Houseparty
Zij is nu mijn lichtend voorbeeld en voor de nakende 20ste verjaardag van onze eerste kus wilde ik haar mooiheid vastleggen in een diashow. Daarvoor heb ik 142 foto's tweemaal vierkantig gespiegeld en met verschillende filters behandeld in de hoop het kaleidoscoopeffect na te bootsen, tevens een manier om haar privacy niet te schenden.
Hoewel mijn trouwe huisgenote het middelpunt van het project is, heb ik mezelf centraal opgesteld om het draaiingseffect van mijn spiegelkijker wat op te krikken. House staat erbij en kijkt ernaar. Over zijn schouder kijk ik mee. Ik ben geen dokter, maar ik bied de wereld een hulpmiddel aan om nieuwe patronen te ontdekken voor textiel, behang en vloerkleden. Ornamentale kunst ten top.
Zwartzwarter
Bladervenster↑
De tv is een inspiratiebron voor iedereen, ook voor mij. Neem nu de Nederlandse zender ZWART. Op hun website staat het zwart op geel: Zwart is wat je krijgt als je alle kleuren mengt. ZWART wil iedereen de kans geven zelf programma’s te maken, ongeacht kleur, afkomst, religie, gender, seksuele gerichtheid, levensovertuiging of handicap. Het resultaat is full color kleurentelevisie, en als je ernaar kijkt zul je zien hoe culturen elkaar ontmoeten en hun krachten bundelen om de wereld een betere plek te maken.
Hun zendernaam beelden ze heel leuk uit in twee woorden ZWART met geel biesje die van links en rechts komen. Terwijl de woorden ZWART over elkaar glijden veroorzaken ze een regen van kleuren omdat de contouren van de overlappende letters willekeurig zijn ingekleurd.
Magic World
De astronoom in mij zegt dat zwart en wit niet mogen ontbreken, zij contrasteren maximaal in het heelal. Dat is van ver misschien saai, dichterbij (via de Hubble- en James-Webbtelescoop) bekennen orgieën van licht en donker eindelijk kleur in mijn wereld, want er is geen andere.
De kracht van het denken maakt mijn geest machtig. Verbeelding is mijn vliegende tapijt. Ik weet het zeker: kunst is een soort magie.
De mooiste tijd van het jaar
belicht
↓Bladervensters↑
Tijdens de computerles op de hogeschool van het rijk in Hasselt, anno 1983, kreeg ik het als enige van de klas klaar om een molen te laten draaien, niet in BASIC maar in Assembleertaal (Z80). Terwijl mijn medestudenten probeerden de coordinaten van een cirkel te berekenen, beschouwde ik de beweging van de wieken als een tekenfilm. De verschillende beelden zette ik op vaste plaatsen in het computergeheugen, en door ze achtereenvolgens naar het schermgeheugen te kopiëren kreeg je de indruk dat het molentje draaide.
TRS-80
Hierboven zie je een voorstelling van het molentje. De resolutie van de oude computer was nog niet om naar huis te schrijven en je moet je het echte molentje dus hoekiger voorstellen. Als toemaatje toon ik drie filmpjes om het procédé te verduidelijken: dus plaatjes snel achter elkaar projecteren. Ik heb me uitgeleefd met enkele zonsondergangen vanuit de drone gefotografeerd, en een lichtbol die als een leeglopende ballon beweegt.
Tot zover de les Eenvoudige Animatietechnieken. Tegenover de kunsten van de huidige AI-systemen stelt dit natuurlijk niks voor, maar ik ben zo vrij te zeggen dat mijn energieverbruik veel lager is.
Uw Knipperende Licht
Uw Creatieve Leerkracht
Uw Kolkende Beeldenstormer
