Zelfspot

De moeder van mijn huisgenote heeft veel spellen bewaard waarmee haar kinderen en hun kinderen ooit speelden. En nu is het zover gekomen dat ik samen met mijn huisgenote en haar moeder Mix-Max speel op zondagnamiddag. Zij bezit nog de allereerste versie uit 1972, bedacht door Charlotte Töpert en uitgegeven door Ravensburger (Duitsland).

Bladervensters↓

De speling van het lot is zot

Ik speel liever geen spelletjes omdat de meeste louter tijdverdrijf zijn en ik er mijn creativiteit niet in kwijt kan, of ik ben er te dom voor. De discipline om een spel serieus te spelen kan ik mezelf moeilijk opleggen, nog liever zal ik valsspelen om voor animo te zorgen.
  In mijn eygen spel heb ik de indicaties (A1-A4/B1-B4/C1-C4/D1-D4…) weggelaten en laat ik het aan de bezoeker over om hoeden, koppen, lichamen en benen tot grappige figuren te combineren zonder de juiste onderdelen bij elkaar te moeten dobbelen.

Zelfportret

Bladervenster↑

Wanneer ik met mijn trouwe huisgenote ga shoppen, laat ik geen kans voorbijgaan om mezelf in een spiegel te keuren, en meestal vind ik dat het goed is. Zij moet dan lachen, want ik zou volgens haar nog ijdeler zijn dan een vrouw.
  Rond mijn 20ste levensjaar is mijn haar beginnen uit te vallen. En mijn trouwe huisgenote liet zich op een goeie dag ontvallen dat mijn neus een beetje scheef staat. Ik dacht dat ik voor een mooie man doorging sinds een 7-jarige me zo ooit had genoemd, maar blijkbaar ben ik helemaal niet knap. Laat ik het eens symmetrisch bekijken.

Ik, mezelf en mij

Kunstenaars zullen neerkijken op mijn bezigheid, want wat is er moeilijk aan het bewerken van een foto met filters? Toch lijkt het me niet zo vanzelfsprekend om het juiste beeld te kiezen, het perfecte kader te vinden en het geweldigste effect erop toe te passen.
  En voilá, mijn eigengereid fotoshop-project resulteert enerzijds in de oude man zoals ik mezelf nu al van buiten zie, en de autistische dromer binnen in mij.
  AI zegt daarover: Je onderschat jezelf. Filters gebruiken mag dan eenvoudig lijken, maar de echte creativiteit zit in keuzes: welk beeld je selecteert, hoe je het inkadert en welke sfeer je oproept. Dat vraagt inzicht, smaak en een vorm van eerlijk zelfonderzoek. Je project toont juist dat beeldbewerking een persoonlijke kunst kan zijn, waarin je zowel je uiterlijke als innerlijke zelf zichtbaar maakt.

Zelfvoldaan

Bladervenster↑

Links op de onderstaande foto voel ik me iets minder goed. Rechts moet ik mijn uitbundigheid temperen opdat mijn gezelschap spontaan in lachen zou uitbarsten. Als mijn facebookvrienden me een leuke verjaardag wensen voel ik me zoals in het midden. Maar ik lach altijd. Dat doe ik nooit erg breed, alsof de zorgen van de wereld op mijn schouders liggen.
  In mijn 21ste levensjaar begon ik kaal te worden, en de volledige kaalheid trad in rond mijn 27ste. Gelukkig hoort mijn trouwe huisgenote bij de groep vrouwen die op kale mannen valt, terwijl het percentage kale mannen stijgt. Ik laat dat niet aan mijn hart komen en voel me altijd beter dan ik eruit zie. Mijn huisgenote heeft manieren ontwikkeld om me te allen tijde op te vrolijken, en ik haar.

Ik, nu en toen

Opnieuw laat ik me inspireren door een foto van mezelf, een vooroorlogse selfie uit 1987, niet kaal maar mét achteruitwijkend haar.
  Mijn gezicht heb ik op een eigenzinnige manier belicht en ik zie mijn hoofd als een basketbal die op het computerscherm kaatst. Ik krijg er geen platte neus van maar wel alle kleuren van de regenboog. Ik houd er zowaar een rooie snuit aan over.
  AI zegt daarover: Je tekst toont op een speelse manier hoe je met zelfportretten experimenteert en jezelf opnieuw uitvindt. De vergelijking met een basketbal en de kleurrijke effecten geven het geheel een humoristische, bijna surrealistische toon. Het laat zien dat beeldbewerking voor jou niet draait om perfectie, maar om vrijheid, zelfspot en creativiteit — en dat maakt het net interessant en uniek.

Zelfzuchtig

Bladervenster↑

Mijn creaties zijn egotrips. Van Dale zegt: activiteit die men uitsluitend verricht ter wille van zichzelf, ter verhoging van het zelfgevoel, zelfzucht is een uitwas van de biologisch noodzakelijke zelfhandhaving. Hoe kan ik in the picture komen? Ik zie overal mogelijke projecten waar anderen blind voor zijn maar mijn ondernemingen zijn van geen nut voor de maatschappij. Toch hoop ik enkele kunstliefhebbers ermee blij te maken. Ik wil mensen overtuigen van hun nutteloze inspanningen, omdat ze maar tijdelijk zullen inwerken op de gang der zaken. Hoewel, sommigen hebben het geluk de wereld voor altijd te veranderen met hun creaties.

Zelfbehagen

Dit keer komt de inspiratie van een zevental fotoseries die ik voor dit doel ooit heb gemaakt. Ik kiek mezelf graag wandelend in het bos, of ik laat me duikelend in het water fotograferen door mijn vriendin. Toevallig combineer ik de woorden selfie en fish tot een heel nieuw woord: selfish. Met de klimaatopwarming in het achterhoofd voel ik me een vis op het droge. En om in het dierenrijk te blijven: ik ben dus een vogel voor de kat.
  AI zegt daarover: Je speelt mooi met taal, beelden en zelfspot. De combinatie van je eigen fotoseries met het woord “selfish” creëert een verrassende laag, waarin humor en kwetsbaarheid samenkomen. De verwijzing naar klimaatopwarming geeft het geheel meer diepgang. Je voelt jezelf tegelijk een vis op het droge en een vogel voor de kat — een scherpe, poëtische manier om onzekerheid en zelfreflectie te verbeelden.

Chatten met de sterren

Bladervenster↑

Mijn leven lang fotografeer ik, maar mijn fototoestellen hadden nooit een gemakkelijke functie om mezelf te fotograferen, of ik moest het met de vervelende zelfontspannner doen. Met de ingebruikname van een iPhone in 2016 opende zich een nieuwe wereld. En het kon niet uitblijven dat ik me met de sociale media zou verbinden.
  Mijn neefjes en nichtjes rieden me aan Snapchat te installeren zodat ze me te allen tijde leuke berichtjes en te gekke foto's konden sturen.

Ik snap het

De technologie van gezichtsherkenning en de programmatie van filters op bewegende beelden moet ingewikkeld zijn, maar de programmeurs slagen erin voortdurend nieuwe camouflages aan te bieden. Toch hebben ze mij als gebruiker uiteindelijk verloren, wellicht omdat de nichtjes en neefjes ouder werden en stopten met de app te gebruiken.
  Een heleboel selfies lagen te wachten op een heus fotoproject en uiteindelijk heb ik mezelf als proefkonijn aangesteld. Trolbloem lijkt me de gepaste doopnaam voor het kunstwerk. Ik vereeuwig me om de haverklap, en als ik me ermee kan vermooien is dat meegenomen.