Bladervenster→
Spring in't veld
Toevallig kwamen mijn trouwe huisgenote en ik in het vakantiepark Village Scaldia te Hoofdplaat terecht. Alleen Nederlanders kunnen zo'n naam voor een dorp verzinnen. Stel je voor: Hoofdplaat heeft als buurtschap het dorp Nummer één.
Het leek ons leuk om een wandeling door het park te maken. En ik kon natuurlijk niet voorbij de grote trampoline lopen zonder ze uit te proberen, ook al waren we op doorreis en logeerden we niet in een van de vakantiehuisjes. We hadden er in feite niets verloren.
Mijn vriendin registreerde mijn sportieve uitspatting door op de sluiterknop van de iPhone te blijven drukken, en het resultaat was een clipje van een ouderling die zich een paar jaartjes jonger voelde.
Trampoline Op-en-neren
Weer thuis in België kwam ik op het idee om er een project van te maken. Zoals een regisseur zijn film fotoshopt door een scene beeld per beeld te bewerken, zo heb ik mijn directe omgeving opgefleurd met een stralende zon, een dansende omstander, enkele opborrelende wolkjes en wat lijnen die mijn beweging onderstrepen.
Als je weet dat een op-en-neer een plaat is die je plat tegen een te stutten muurwerk aanbrengt om de druk van een hellende of horizontale stut tegen die muur te verdelen, dan begrijp je niet hoe ik aan de titel op-en-neren kom. Maar je voelt het hopelijk wel aan.
Als je weirde plekken in Nederland wil bezoeken, koop dan het boek Alle gekste plekken van Nederland door Jeroen van der Spek.
Bladervenster→
Winter is glowing
Ik was met mijn trouwe huisgenote in Brugge om het lichtspektakel mee te maken. Het begon allemaal veelbelovend aan het Minnewater met een aantal installaties die de moeite waard waren.
De wandeltocht ging verder langs de Poertoren in de richting van 't Zand. De aanwezige lichteffecten waren daar niet van dien aard dat we ze met open mond moesten bekijken, maar de geïnverteerde kaasgaten aan het concertgebouw gaven mij genoeg inspiratie om mijn fototoestel boven te halen, zeker toen mijn trouwe huisgenote in een vlaag van spontaan levensgenot pirouettes begon uit te voeren.
Draaiboek
Het idee om met die foto's te gaan knutselen bleef in mijn hoofd rondspoken en op een dag ging ik aan de slag. Door de lichtbollen op de grond te kleuren en vuurwerkachtige bolbliksems in de donkere lucht te laten springen heb ik, denk ik, bovenop lol nog wat spat en sprank toegevoegd.
Echt spectaculair is het resultaat niet, maar door het zien van mijn wervelende vriendin krijg ik een warme gloed vanbinnen. Zij benadert het goddelijke en ik wil wat graag met haar samen derwisjen en dansen tot de sterren van het firmament vallen.
Samensmelten. Zo vat ik de eenheid van alles.
Bladervenster→
Vogels in vlucht
Op vakantie in de vallei van de Somme is me duidelijk geworden dat de eend er een belangrijke plaats inneemt. De buurman had achteraan in zijn tuin een soort volière gemaakt waar minstens 10 eenden zich bijzonder goed thuisvoelden. Dat was namelijk te horen aan het lawaai dat ze maakten. Het kan niet anders of de mannetjes kwaakten het hardst. Er zaten vermoedelijk ook ganzen gevangen, ik hoorde ze gakken, en in de verte weerklonk regelmatig het buitenaardse balken van een ezel. Maar ik was gekomen voor de zeehonden. Dat zij bijdragen tot een betere waterkwaliteit door zeedieren te eten die de baai vervuilen is een goede zaak, maar ze brengen vooral geld in het laatje als toeristische trekpleister.
Meerdere pogingen heb ik gedaan om ze van dichtbij te zien, maar een wandeling van 10 kilometer of een tochtje op een overvolle boot zag ik niet zitten. Ik had mijn verrekijker altijd bij me om de zeehonden tijdens hun namiddagrust te kunnen gadeslagen. Helaas herkende ik hen niet eens als diersoort in de wriemelende donkere worstjes.
Fotofilm
Na een bezoek aan het Maison de la baie de Somme concludeerde ik dat de eend, samen met de gans en de fuut, een onmisbaar onderdeel is voor de biodiversiteit van het nationaal natuurreservaat. Toen we dat huis verlieten zag ik een muurschildering op de zijgevel, vermoedelijk bergeenden aan de karakteristieke verenkleed te oordelen (zie hiernaast). De eenden in verschillende fases van hun vlucht konden perfect dienen om er een filmpje van te maken.
Opnieuw gaat het me hier enkel om het idee. De uitvoering laat te wensen over als je mijn kunstwerk vergelijkt met de resultaten van AI-chatbotten. Ik wil maar zeggen dat we als mens niet mogen ophouden met dingen rondom ons te bekijken, om zo onze imaginatie ten top te brengen, zowel voor practische als voor artistieke doeleinden.
Uw Kwekkende Profeet, Tollende Monnik en Videodromende Wipper
